Prije 34 godine, hrabrošću Sarajlija odbranjena je Bosna i Hercegovina.

Bila je to prva velika bitka za glavni grad naše zemlje.

Specijalne jedinice tadašnje Jugoslovenske narodne armije (JNA) i paravojnih formacija 2. maja 1992. godine spriječene su da zauzmu zgradu Predsjedništva BiH.

Da je tada palo Predsjedništvo BiH, historija bi krenula drugim tokom.

Pokušaj specijalnih jedinica JNA da zauzmu zgradu Predsjedništva BiH kulminirao je na Skenderiji, gdje ih zaustavljaju Specijalna jedinica RMUP-a i Teritorijalna odbrana RBiH koju su činili građani Sarajeva.

Agresor je pokušao zauzeti i druge značajne objekte u centru grada, zgrade Skupštine i Općine Centar, s ciljem da eliminišu rukovodstvo Republike Bosne i Hercegovine.

Grad je ostao bez struje i vode, a bitka se vodila od 10 do 15 sati. Padale su granate, pucalo se iz automatskog naoružanja. Svijet su obišle fotografije zapaljenih sarajevskih tramvaja, zgrada koje gore.

Tog 2. maja oko 13 sati oklopna vozila i tenkovi krenuli su prema zgradama Predsjedništva i Skupštine Grada.

Suprotstavili su im se hrabri, ali neiskusni i veoma slabo naoružani branioci, članovi Patriotske lige, Vikićevi specijalci, rezervni sastav Policije, kao i novoformirane Teritorijalne odbrane.

Istog dana zapaljena je i zgrada glavne pošte u Sarajevu, koja je u potpunosti izgorjela i grad je ostao bez telefonskih veza.

Požar u pošti su izazvala dva uposlenika pošte, inžinjeri iz Beograda i Zadra kako bi onesposobili poštu i komunikaciju u općinama Stari Grad i Centar.

Počinioci su uhapšeni nakon čega su priznali da su podmetnuli požar. Na kraju su razmijenjeni za pripadnike Armije BiH koje je zarobio agresor.

Predsjednika Republike BiH, Aliju Izetbegovića, uhapsile su jedinice JNA, predvođene generalom, Vojislavom Đurđevcem.

Izetbegović je uhapšen na Sarajevskom aerodromu, pri povratku sa pregovora u Lisabonu. Potom je odvezen u Lukavicu u kasarnu bivše JNA, odakle su vođeni pregovori putem televizije.

Direktna veza između zarobljenog Izetbegovića, članova Predsjedništva Stjepana Kljujića, Ejupa Ganića i Fikreta Abdića, te generala JNA Vojislava Đurđevca realizirana je upravo putem televizije.

Predsjednik Izetbegović je razmijenjen 3. maja u Dobrovoljačkoj ulici.

Bivša JNA 10. maja deklarativno se povukla iz Bosne i Hercegovine, mada je suštinski ostala uključena u agresiju na našu zemlju do samoga kraja.  

Naime, dotadašnja JNA kasnije je preimenovana u Vojsku RS, a nova vojna formacija preuzela je ustrojstvo i kompletno naoružanje vojske koju su duže od 40 godina zajednički gradili svi jugoslovenski narodi.

Ova udružena vojna mašinerija je tokom naredne četiri godine brutalno razarala opkoljeno Sarajevo i vršila teror nad njegovim građanima.

Opsada Sarajeva trajala je 1.425 dana. Pod snajperima, granatama, bez struje, vode, grijanja, slobode... bili su stanovnici Sarajeva i izdržali.

Upornost da se grad odbrani i želja za preživljavanjem pobijedili su i Sarajevo nikad nije palo u ruke agresora.